E ‘u mare.......
E
‘u mare me dicì, ma citte citte:
“
Bovegne, addò se state pe tant’anne
senze
cu scrive, senze cu me manne
armene
‘nu salute ? Core ‘mpitte
no
ne tenive ? Dì... t’avè ‘ncantate
n’ote
mare sarà, n’ote cchiù bedde ?
O
t’avè acchijate quarche renenedde
ca
tott’a vite t’avè ‘ncatenate ? “
Agghije
turnate si, ma, mare mije,
tu
pure t’è vestute da surdate,
tu
pure n’ota facce mò è pigghjate,
fa
ca t’onne fatte na mascije...
Tu
pure... i’ sule no agghije sciute a uerre,
tante
cumpagne mije tutt’onne muerte,
uagnune
ancore, tutte bedde e fuerte
pe
fa cchijù granne e libere sta terre !
Sta
terra nostre... Italie... addò le fiure
adacquate
mò crescene c’u chiante
de
tanta mamme e c’u sanghe de tante
uagnune nuestre, tutte fatiature...
Agghije
turnate... si... Jè primavere
e
‘u passarijdde vò cu cante ancore
com’a
na vote: Amore ! Amore !
Amore !
Italie
! Italie !... d’a matine a sere.
Antonio TORRO - marzo 1916
‘U
piccinne ca venneve “ ‘U Panarjdde “
Tand'anne fà, le giurne de Natale
ind'a ste chiese ère na bella gara
a
‘ci cchiù mègghie presèpie facève
‘ca
tutte Tarde l’avèvene vesetà!
Stave nu moneche
‘ca ère nu’ ‘ngegnere,
facève cose
belle da vedè,
purtave a palme
stà chiese pe’ Natale
pe le bèlle
presepie a San Pascale....
Trasì
ind’a Chiese nu’ giurne de sta’ fèste
nu’
uagniungìdde ‘ca vennève le giurnale,
e
cìtte cìtte senza fa’ rumòre
se
mettì a fianghe a grotte du’ Signore!
Uardanne ‘u
Bambenùdde cu’ a Madonne
e
l’orghene sunave a chiane a chiane,
s’accòste ‘a
cape nu pìcche cchiù vecìne
e po’ le dè nu
bàgge sùs’a mane.
Me
dìce ‘a gènde ‘ca so nu’ trovatelle
no’
canuscìve maije a mamma meije,
e
pe’ sendè candà ‘na ninna nanna
avènghe
fin’a qquà vecìn’a ttè!
Sìme piccinne e
sìme perdunate,
‘ca tu ste’ a
nùde e je stòche a scazate!
Tu durme sùs’a
pàgghie jnd’a ‘na gròtte....
je
dòrme sùs’a pàgghie ind’a nu’ jùse!
So’
figghie da’ Madonne, e tu si’ frate a mmè?
A
mamma tòve stè uàrde sèmbe a tè.....
Madonna
belle.....no’ uàrde nu pìcch’a mmè?
Stè bèlle reije...tutte
abbardate
‘ngìnze, ore e
mirre....tànne purtate;
je ‘ca so’
puverìdde ma so....grattine....
te dòche quante
tègne ind’à stà mane....
e dòpe ‘ca
l’à baciate.... cu’ nu
salùte,
l’à fatte ‘u
genuflèsse e se n’à sciùte!
U
moneche capuèzze, cu’ ‘a còde de l’uècchie
da
lundane l’à sempre cuntrullate;
fòrse
à penzate ‘ca quìdde “panarìdde”
ce
sape da ‘u Presepie ci a grattate.
Ma jndr’a stu penzière de peccàte,
quànne
vecìn’a gròtte s’affàcciate
à
remaste murtefecàte
cùmme
a quìdde piccinne à giudecate!
Stàve
vecìne a pàgghie pe’ rialìne
‘nu
giurnalìne ‘ndestate ‘u Panarijdde,
do’
pallìne de vìtre
e
nu’ spezzìdde!
(da Gerry)